|
[terug naar: "kerstmis"] [Archives: december 2013] [verder naar: "woef is er klaar voor"]
28 december 2013 bericht in archief : "waf onderweg"
waf onderweg
Een paar dagen geleden was ik met woef onderweg. Na een poosje zit ze ineens zielig voor mijn neus terwijl ik een foto aan het maken was van de omgeving. Bloed aan haar pootje en oortjes op 'zielig stand. Ik buk om te kijken wat er aan de hand is. Weer een klauwtje aan de voorpoot die voor problemen zorgt. Hoe ze dat nou gedaan heeft, is mij een raadsel. Ik snap er niets van. Ik kijk even wat ze doet en of ze nog een beetje kan lopen Gelukkig lijkt dat wel goed te gaan zo lang er maar niets tegenaan komt (zoals een steentje of een grasje). Het nageltje is helemaal gedraaid en het ziet er eng uit. Niet leuk.

Maar we komen gelukkig goed thuis. Ze heeft er wel last van, want als ze op haar bed gaat liggen drukt het natuurlijk en dat is niet prettig. Ik hoop er maar het beste van en hoop dat het snel minder pijn doet. Lopen gaat gelukkig goed.
Gisterenochtend wil ik weer wondpoeder erop strooien, als ik zie dat het nageltje ineens er anders uitziet. Ik kijk nog eens goed en zie wel een mogelijkheid om haar te verlossen van dat ding nu. Ze zit doodstil naast me als ik kijk en peuter. Uiteindelijk kan ik met een scherp schaartje het klauwtje eraf halen. Nu heeft ze er geen last meer van en kan ze bovendien ook even vooruit want dit klauwtje zal niet snel meer voor problemen zorgen nu. Er zit immers nog maar een piepklein stompje nu. Fijn! Als het gedaan is, wordt ze wild en drukt ze eerst haar hoofd helemaal tegen me aan. Wat is het toch een zoeterd. Net alsof ze aanvoelt dat ik haar geen pijn ga doen.
Als we willen gaan lopen, gaat de deurbel. De postbode met de spullen voor haar! Dat komt goed uit want het regent werkelijk pijpenstelen. De tankie past nu wel prima en gaat gemakkelijk aan en uit. Zo gaan we dus op pad met tankie aan. Ze vindt het duidelijk prima, en schudt onderweg een stuk minder, nu ze minder nat wordt. Het geel valt ook prima op. Hond blij, ik blij. Als we bij de auto komen, is ze nog helemaal droog.

Nooit gedacht dat ik ooit zoiets zou aanschaffen eigenlijk. Maar de winst was een warme hond die niet stijf werd na een tijd in de stromende regen gelopen te hebben. Dat is toch alleen maar positief. Natte pootjes krijgt ze natuurlijk wel. Op de foto de plek waar we over dat plankje moesten. Eerst even door het water, daarna over de plank en door het natte veld aan de andere kant. Maar dat kunnen wij prima zo samen!
Antwoorden: 1 reactie
Fijn dat je het euvel goed hebt kunnen verhelpen.
Gepost door guus op 30/12/2013 12:26 PM
|