vrijdag, 07 februari 2003
POTD
mijn harry potter uiltje won vandaag een POTD (picture of the day). hahaha hij kijkt je ook wel zoet aan zo met zijn schele ogen ;-) zie ook 5 februari
da's toch weer een leuk einde van de week!
gepost door mariette op
01:45 PM
donderdag, 06 februari 2003
pech- of pestvogel?
vandaag had ik vergadering in bunnik, en omdat ik wist dat er een grote groep pestvogels gesignaleerd was in zeist ben ik eerst even snel naar zeist gereden. de plek was niet moeilijk te vinden, er stonden al diverse mensen met kijkers en camera's in de bomen te loeren. enorme camera's zaten ertussen, die uiteindelijk maar een 400 mm lens bleken te hebben. maar goed. het was in de eerste plaats geweldig om de vogels eens in het echt te zien. wat een ontzettend bijzondere vogels. redelijk formaat (merel afmeting) en een prachtige kuif.
dus ik ook aan de slag om foto's te maken. erg moeilijk, vanwege de takjes die overal voor zitten.
maar uiteindelijk dacht ik toch een pestvogel goed in beeld te hebben gebracht. dat klopte ook als een bus alleen.... de camera stond nog op zwart wit omdat ik gisteren portretfoto's heb gemaakt. snifferdesnif. wat een oen ben ik ;-(
maar goed. het bewijs is er wel... een mooie pestvogel genomen door een pechvogel ;-(
gepost door mariette op
06:08 PM
woensdag, 05 februari 2003
mmmm als ik niet harder mijn best doe met mijn hoofd in de boeken in plaats van buiten in de kou en de regen dan word ik nooit zo knap als deze uil

meer nieuwe knapperds
gepost door mariette op
01:50 PM
maandag, 03 februari 2003
mensen kijken
ik maak dan wel veel foto's van planten en dieren, maar wat zou ik graag eens mensen in beeld en geluid brengen. vanmorgen zit ik te wachten om bloed te laten prikken in het ziekenhuis. een oudere vrouw wordt door een verpleegkundige de gang op gereden en er wordt haar verteld 'dat ze daar leuk kan kijken, en dat ze even moet wachten'. o ja. dat kennen we. wachten op 'vervoer' zoals dat zo leuk heet. enfin... waarom ik ook zo lang moest wachten op het prikken weet ik niet, maar een half uur later zat het vrouwtje nog in haar rolstoel te wachten totdat ze weer naar de afdeling werd gebracht. niet dus. ze spreekt iemand aan die vlak bij haar staat. een enorme trut die helemaal verschrikt kijkt dat iemand haar aanspreekt. nee nee, daar wist ze niks van, ze kon niet helpen. en hup weg was ze. daarna loopt er een verpleegkundige langs en het vrouwtje spreekt haar aan. 'nee, daar weet ze niks van, ze moet gewoon even wachten op vervoer'. opeens wil ze uit haar stoel opstaan. ik weet even niet wat ik moet doen. straks valt ze! gedachten schieten door mijn hoofd. maar gelukkig komt daar al 'vervoer' aan, die haar eindelijk naar de afdeling brengt. alsof het stukken vlees zijn. hup, kamer uit en geen omkijken meer naar. of je nou een uur staat te wachten op de gang of niet. ik haatte dat ook altijd. dan lag je daar in je bedje op de gang te wachten totdat ze je weer terug wilden brengen.
na de laatste pacemakerimplantatie brachten de 'jongens van de hartcathkamer' me zelf even terug naar de kamer. dat moest stiekum, want als de afdeling zou zien dat ze me zelf terugbrachten zouden ze het altijd moeten doen. wat een rare situatie.
maar goed, het blijft leuk om mensen te kijken. moeders die hun kinderen laten gillen in de gang van het ziekenhuis, verwaande koppen van artsen in opleiding met hun fladderende jasjes.
op de terugweg hoor ik van het jongetje dat bij slinge is doodgeschoten. wegens een sneeuwbal? dat zal toch niet? maar wat het ook is, het is afschuwelijk.
mensen achter tralies. ook leuk om te fotograferen.
gepost door mariette op
06:06 PM