donderdag, 18 februari 2010
puppies kijken
Gisteren een middagje ouderwets puppy knuffelen. Ik heb zelf geen foto's gemaakt, maar heb er wel eentje van één van de nestjes.

Maar liefst 11 hondjes klommen over me heen toen ik op de grond zat, en er zaten er nog eens 10 zielig te loeren waarom zij niet óók mochten spelen. Ik heb me laten likken, krabben en bijten. Tot mijn verrassing reageerde ik niet op het speeksel of op de haren en in de ruimte van de puppies rook het nou niet bepaald lentefris. Het was grappig om weer eens zo intensief met honden en hondjes te spelen en te kroelen. Ik mis Beer nog vaak, ook al weet ik dat hij het naar zijn zin heeft (istie al lekker vervelend M? nu hij wat minder loopt?). Maar gek is het wel.
Het was overigens ook erg leuk om nou eens eindelijk de eigenaar van de honden te leren kennen. Ik 'ken' haar al eeuwen via internet (ik schat 9 jaar waarvan de laatste 7 jaar intensief) en had haar nog nooit ontmoet. Dat is er dan nu toch echt eens van gekomen. Komende zomer ga ik de volwassen honden eens mooi op de foto zetten in de vrije natuur.
gepost door Max op
12:25 PM
dinsdag, 16 februari 2010
fazantenvrouwtje(s)
Nu is iedereen weer echt terug op honk na alle veranderingen in de tuin. Mijn mooie man was al eerder teruggekomen en zit alweer op zijn gemakje te smikkelen en komt ook weer binnen. De spechten, staartmeesjes en alle andere fladderaars zijn er ook weer, maar missen duidelijk wel de zuilen die nog niet in de tuin staan. Het roodborstje geniet van alle heuveltjes met sneeuw. Bijna al het tegelwerk in de tuin ligt nog open en her en der staan stapels stenen of liggen heuveltjes met klinkertjes. Er moet dus nog een heleboel gebeuren helaas.
Vanmorgen een leuke verrassing in de tuin, want er zat een fazantenvrouwtje lekker te smikkelen. Toen ik nog eens beter keek, zag ik dat het er twéé waren! Dat is nog niet eerder gebeurd en is natuurlijk ontzettend leuk. Ze dachten natuurlijk dat in een grotere tuin ook wel méér eters konden komen. En dat is ook zeker zo, ze zijn van harte welkom. Er lag gelukkig op alle plaatsen voer, dus hun komst is direct beloond met lekkers. Ben benieuwd of ik de twee vaker ga terug zien.
Helaas stond de camera vlak bij het raam, en aangezien de vrouwtjes heel schuw zijn, wilde ik ze niet storen alleen vanwege een kiekje. Vandaar dus maar een snelle klik door het raam met een ander toestel.

Nu maar hopen dat de dooi snel invalt, zodat ze de tuin kunnen afmaken want ik ben wel heel benieuwd hoe het nou allemaal uiteindelijk wordt, en ik heb erg veel zin in nieuwe plantjes! Erg jammer van de bollen dit jaar. Ik had niet gedacht dat het allemaal zó zou gaan, want dan had ik de bollen we even opgegraven. Volgend jaar maar weer proberen. In de voortuin komt wél al heel wat op gelukkig dus wie weet weet achter ook een verdwaald bolletje de weg terug te vinden. Maar ik had geweldige bossen tulpen geplant, lekker dicht op elkaar en dan véél!
gepost door Max op
09:38 AM