vrijdag, 03 januari 2014
alweer een nieuw jaar
Vorig jaar tikte ik gewoontegetrouw ook een soort vooruitblik en terugblik. Ik schreef toen dat ik hoopte weer hier in Schotland te zijn en dat blijkt dus zo te zijn, want ik zit weer met blik op Loch Etive acter de computer. Dit jaar voor het eerst met WiFi in het huisje en dat is wel een verbetering. En toen maakten we plannen voor het jaar 2013/2014 en ook nu dubben we alweer over 2014/2015. Maar ik zie ook dat ik hoop NLP en coaching af te kunnen maken en dat is dus niet gelukt nog. Gelukkig heb ik daar nog even de tijd voor, en ik bracht zelfs de studiespullen mee hierheen. Ook de opleiding Sportmassage ligt al enkele maanden stil.
Grappig genoeg lees ik over verhuizen en de plannen daarvoor die in de ijskast staan. That might be true voor Nederland maar was en is het niet voor de UK/Schotland. In 2013 is veel tijd besteed aan een stuk grond hier in Schotland. Dat leek een gouden kans, en is het nog steeds wel maar alles duurde verschrikkelijk lang en uiteindelijk liep alles een beetje uit de hand. Hoewel we erg ver waren met de hele procedure die liep vanaf mei 2013, hebben we er eind oktober uiteindelijk toch een punt achter gezet. Het was dus vreemd om nu zo dicht bij 'ons' stuk grond te zitten.
Vanwege de schone lucht en het mooie land zijn en blijven de plannen door mijn hoofd spoken als een mooie droom. Ik hoop ook werkelijk dat het ooit nog eens uitkomt. Maar voorlopig moeten we dus maar blijven huren. We kijken met verbazing en afschuw naar de prijzen van de huizen hier voor holiday cottages. Zelfs in de winter is een prijs van 600 tot 900 pond per week niets bijzonders. Idioot gewoon en niet te betalen. Omdat we al zo lang hier komen, krijgen we altijd een enorme korting want over de Kerstdagen zijn de prijzen ook niet misselijk.
Verder gaat alles wel zijn gangetje gelukkig. In 2013 vierden we het 50 jarig huwelijksfeest van mijn ouders. Dat was toch wel heel bijzonder eigenlijk. Niet alleen zo lang samen, maar ook nog steeds beide ouders lekker dicht bij me. Ik had voor deze dag 50 jaar foto's in boeken bijeengebracht. Een monsterklus met uiteindelijk 3.700 foto's in 2 boeken van 440 pagina's. Ik hoop zelf deze vakantie mijn eigen eerste jaarboek dan eindelijk af te kunnen maken. Ik weet nu hoe het moet!
Qua gezondheid rommelt alles een beetje door met ups en downs. De rug is nog steeds niet 'goed', hoewel ik eigenlijk heel tevreden ben over de afgelopen 3 weken. Ik kon op de heenweg naar Schotan eigenlijk het hele stuk rijden en blijven zitten (natuurlijk zijn we er uit geweest, ook al voor woef en voor mijn been, maar ik werd niet de auto uitgejaagd door de vreselijke pijn die vlamt). Ik ben benieuwd hoe het morgen weer gaat. Ik kan er nog steeds geen vinger opleggen wat nu wel en niet helpt (helaas). Maar ik doe mijn best met oefeningen en compressiepompen en zo rommelt dat ook weer verder. Geen trombose dit jaar, dus dat is ook alweer leuk! Ik lees overigens over wel of geen bvk in 2013 maar dat heb ik dus uiteindelijk weer niet gedaan. Zou het wel heel graag willen overigens.
Woef doet het fantastisch. Ook dit jaar - even afkloppen - geen problemen met haar zooltjes ondanks alle kilometers en het ruige terrein waar ze op loopt. Ik ben blij en ik denk dus dat het smeren met de spullies wel helpt. Liever dit steeds doen dan geklooi met open zooltjes waardoor ze nauwelijks mee naar buiten kan en pijn heeft. Ze eet nog steeds vers vlees en doet het goed. Dit jaar is ze alleen een beetje rommelig en ruig qua vacht omdat ze niet geplukt kon worden voor vertrek. Ze ziet er dus een beetje wild uit en niet zo prachtig gestroomlijnd als vorig jaar op de foto's.
De komende 8 weken ga ik weer volop zwemmen om mijn lichaam weer sterk te maken. Daar kan ik het jaar dan weer even op vooruit. Ik hoop dus wat te kunnen studeren ook en te kunnen werken aan het jaarboek. Vorig jaar lukte dat prima maar toen koos ik voor een verkeerde drukker. Maar dit jaar weet ik dus hoe en wat en heb ik al een klein beginnetje gemaakt en een handige map met alle foto's voor 2012. Dat gaat dus zeker lukken!
In mei gaan we weer naar de UK, naar Edinburgh omgeving, waar we in 2013 en 2012 ook waren. Ik ben benieuwd of we weer zulk geweldig mooi weer zullen hebben. Daarna staat op dit moment nog even alles open qua 'weg'. Ook voor het eind van het jaar. Wensen plannen genoeg maar qua lijf moet het ook nog maar kunnen natuurlijk.
Ik hoop in ieder geval nog even 'mee' te gaan, samen met woef, S. en mijn ouders, zus en vrienden (in willekeurige volgorde natuurlijk)!
Op naar 2014
gepost door Max op
10:10 PM [reactie]
woef in de highlands
Gisteren was ik dus op pad met waf voordat het mis ging met de auto. Het was echt geweldig mooi ook al was het flink herfstweer. Maar eigenlijk had ik nog geluk, want het regende bij vlagen een beetje en de wind die er was was matig en stond in de rug. Al met al dus niet slecht. Deze route riekt naar meer.... nou rept om meer. Het zijn 8 etappes, totaal 160 km. Dat lijkt me erg leuk om een keer te doen met goede voorbereiding van B&Bs etc. Gisteren dus op pad voor de 5e etappe hier in de buurt. Mooi!!!
gepost door Max op
09:38 PM [reactie]
donderdag, 02 januari 2014
UK? Garage time - aflevering 5
Vandaag een heerlijk spannend ochtend gehad met woef op de West Highland Way. Ik was op tijd weer op pad naar huis gegaan en zou rond 3 uur thuis zijn. Heerlijk! Ik had het namelijk best koud. Maar ja... we zijn in de UK en mijn auto is geen UK liefhebber geloof ik. De eerste winter ging eerst de lamp kapot die je niet zelf kunt vervangen. Daarna een band die een klein gaatje had Dat viel gelukkig mee, want die kon gerepareerd worden en ik kon er zelfs nog meer naar de garage rijden. En later in september 2011 weer een band, wederom met een klein gaatje zodat we gewoon nog bij de garage konden komen. En om het rijtje weer compleet te maken, vorige winter natuurlijk weer zo'n kop lamp!
Dus het valt niet moeilijk te raden wat er nu weer aan de beurt was. De band! En hoe! Ik rij tevreden naar het huisje en droom vast over een warme douche en lekkere warme chocolade. Maar in de bocht vraag ik me af waarom de auto ineens zo raar stuurt en slingert en enkele meters later weet ik genoeg. Een klapband. Leger dan leeg en ik kijk beteuterd naar mijn auto. Maar wat een prima plek! Vlak voor een soort benzine station met een winkeltje. En hoewel ik verder geen dekking heb met de mobiele telefoon, zou het toch echt op een slechtere plek kunnen gebeuren.

We proberen eerst de band op te pompen met een compressortje maar dat lukt niet. Ineens is daar iemand met een busje met een zware pomp en die vult de band. Met luid gesis loopt de band weer net zo hard leeg en zakt de auto weer op de straat. Zucht. Dat wordt dus bellen, bellen en nog eens bellen. Met de ANWB en uiteindelijk met de artsen alarm centrale. De ANWB heeft namelijk computer storing. Ik wacht en wacht. Mijn schoenen zijn nat, mijn kousen zijn nat en ik bibber over mijn hele lijf. Ik wacht nog langer. Ik word teruggebeld, ik bel zelf weer maar het blijkt hier een feestdag en er komt dus niemand 'zelf'. Uiteindelijk gaat de eigenaar van de shop even eten en komt een vrouw aflossen. Ik kom met haar aan de praat en als de eigenaar weer terug komt, vraagt ze of ik bij haar thuis binnen wil komen met de hond. Zo gebeurt het dat ik met woef ineens bij haar in huis zit. Ze biedt me een aan en gemakshalve krijgt woef ook meteen 'dinner' samen met haar eigen honden. Ben benieuwd of ze last krijgt van de brokken en het blik maar ze schrokt het met plezier op. Op de vraag of ze met niet aan het 'force feeden' is, schud ik beleefd van niet. Hahaha ik moet er wel om lachen. Op dat moment wilde ik helemaal niets eten, maar als je bedenkt dat ik uiteindelijk niet om 3 uur maar om 19.30 thuis ben, was het toch wel fijn. Ontzettend balen voor S. die thuis zat te wachten en vanwege slechte communicatie niet echt wist hoe en wat. Geen leuke afsluiting op deze manier.
Na veel gedoe komt uiteindelijk toch om 7 uur een bergingsauto om de auto op te halen. Die staat dus nu in Oban en ik ben thuis. Morgen verder. Jammer van de gloednieuwe winterbanden.
gepost door Max op
10:45 PM [1 reactie]
maandag, 30 december 2013
woef is er klaar voor
Ze kan nog net niet zelf het tankie aantrekken, maar ze bleef gewoon stug voor de deur liggen toen ik me aan het klaarmaken was. Ik kan dan immers niet zonder haar vertrekken! Gisteren weer lekker de omgevig verkend. Het was het grootste deel droog onderweg op een buitje na. Vandaag is het windstil - voor het eerst - en droog. Best lekker. Ben benieuwd wat het weer nog meer gaat doen de komende periode. Ik wil eigenlijk nog een etappe van de West Highland Way doen later deze week.
gepost door Max op
12:52 PM [1 reactie]