|
[terug naar: "zief in de heuvels"] [Archives: februari 2013] [verder naar: "zief op de weegschaal"]
16 februari 2013 bericht in archief : "woef vangt een patrijs"
woef vangt een patrijs
Dinsdag was ik op pad om een waterval te gaan bekijken. Een geweldig mooi gebied en ik genoot volop! Woef ook, ze bleef netjes bij me en je zag dat ze het leuk had. Op een gegeven moment kwam ik bij een beetje open landschap. Erg mooi. Ik was helemaal verrast en stond even te genieten.
Maar net op het moment dat ik wat stond te mijmeren en stond te genieten, zag ik ineens een bruin bolletje langsrennen. Flapperende oren en sneller dan wie dan ook kan lopen. Waf had iets gezien en ik had mijn fluitje niet bij me. Ik tuur en zie een patrijsje keihard rennen..... Dat zijn niet van die vliegerds en op het moment dat het beestje alsnog op wil vliegen komen ze als het ware met elkaar in botsing en heeft waf de vogel tot stilstand gebracht. Gelukkig niet al te ver bij me vandaan, want aangezien ze een staande hond is, houdt ze het beestje nu keurig bij zich. Ik zal er dus heen moeten.
Als ik aan kom lopen schrik ik aanvankelijk, want het is net alsof het beest zijn hoofd geknakt heeft. Dat blijkt gelukkig niet zo te zijn, dat lijkt zo door de aarde die ervoor ligt. Woef staat werkelijk doodstil, kijkt af en toe waar ik blijf. Hier is ze natuurlijk voor gefokt. Doden zal ze het dier zeker niet. Ze kwam eens enthousiast aanhollen met een fazantenkuiken. Toen ze het kuiken afgegeven had, had ik dus ineens een kuiken in mijn hand vol kwijl. Ongedeerd natuurlijk. Bijzonder dat ze zo hard een heel stuk kan afleggen met een levend dier in haar bek. Voor mij hoeft dat allemaal niet, maar het blijft bijzonder dat het zo werkt.
Ik pakte de patrijs op om te kijken of het dier onbeschadigd was. Wat een geweldig mooie vogel. Ik heb heel wat uren rondgereden om mooie foto's te maken van deze dieren en ik was altijd ontzettend blij als ik er dan eentje zag. Nu stond ik gewoon op een heuvel met een red legged partridge in mijn hand! Zijn oogjes keken me pienter aan. Ik vind het wel slim dat zo'n vogel zich totaal stil houdt met zo'n hond boven zich. Overleven kan alleen op die manier.
Ik aaide de vogel en gaf waf het commando dat ze moest gaan zitten en moest blijven zitten. Daarna zette ik de vogel op de grond en al snel rende hij weer de vrijheid tegemoet. De blik van waf was eindeloos. 'Wat doe je nou'? leek ze te zeggen. Maar goed getraind als ze is, bleef ze keurig (zij het met haar kont van de grond) op haar plaats en kon de vogel zijn eigen weg weer vinden in het gras.
klik voor groot

Antwoorden: 6 reacties
Wat een mooie vogel.
Gepost door Jannie op 16/02/2013 02:35 PM
wat goed dat Z'tje van nature geen prooi dood bijt,maar gewoon wacht tot de bazin iets komt doen. mooie foto's van de gevangen fazant; red legged, zo mag ie dan heten, maar ik vind z'n rooie snavel en oograndjes ook wel opvallend.
Gepost door anneke op 16/02/2013 07:20 PM
prachtige foto's! wat is zief toch een kanjer, ja je ziet dat ze met haar kont van de grond is klaar om te sprinten, maar ze doet het niet.
Gepost door singa op 17/02/2013 03:02 AM
Leuk avontuur, ondanks de schrik. Ik heb in ieder geval uitgebreid gegrinnikt. Plus dat de foto's natuurlijk ook weer prachtig zijn!
Gepost door Rebecca op 17/02/2013 03:04 PM
Super dat het, dankzij de training, allemaal zo goed is afgelopen. Mooie foto's erbij:-)
Gepost door guus op 17/02/2013 05:25 PM
wat is ze geweldig goed getraind en dat koppie van Zief toen je haar buit weer liet rennen is geweldig....
Gepost door Linda op 24/02/2013 05:31 PM
|