|
[terug naar: "leuke ochtend gehad"] [Archives: juli 2010] [verder naar: "hittegolf"]
09 juli 2010 bericht in archief : "geen leuke ochtend gehad"
geen leuke ochtend gehad
Vanmorgen wilde ik lekker rustig gaan wandelen met Ziva. Ze is loops, maar nog niet interessant voor de reuen gelukkig. Bovendien was het ontzettend warm al, dus lekker kort scharrelen dan maar. Op een gegeven moment was ik haar even kwijt maar omdat ze geen kant op kan in het natuurgebied, heb ik haar maar lekker haar gangetje laten gaan. Rustig doorgewandeld. Ineens hoor ik haar keihard aan komen rennen. Ik draai me om, omdat het altijd een mooi gezicht is als ze met flapperende oren aan komt rennen. Ze kijkt anders. Triomfantelijk haast. Geen tong uit haar bek. Ze heeft er iets inzitten zie ik. Wat het is..... pootjes! Vleugeltje? Ik schrik en vraag me af of ze een gedeelte van een vogel ergens heeft opgeduikeld. Ze geeft het keurig af en al snel zie ik wat het is: een fazantenkuiken! Volledig versuft en in eerste instantie denk ik dat hij (of zij) er bijna geweest is. Toch niet wéér een halfdood dier waar ik iets mee moet, zoals met de spechtjes? Ik baal als een stekker. Dan bekijk ik het eens goed en zie dat het allemaal wel meevalt. Het beestje kijkt fris uit zijn oogjes en is nergens beschadigd, zit alleen onder het kwijl. Al snel beweegt het en wurmt het in mijn handpalm. We zijn een heel eind van het nest vandaan. Even schiet door mijn hoofd dat ik het kuiken dan maar mee naar huis moet nemen om op te laten groeien. Wat kan ik er anders mee doen? Dan besluit ik het toch terug te zetten bij het nest en ik vraag Ziva om aan te wijzen. Dat gaat prima, al snel fladdert moe uit de struiken en zie ik waar Ziva de struiken in is gedoken. Hier dus ergens. Op hoop van zegen schuif ik het kuiken de struiken in. Als hij gaat piepen, hoop ik dat moeder komt voeren. Ik vind het ontzettend rot, maar meer kan ik nu niet doen denk ik. Ik hoop van harte dat het goed gaat.
Ziva doet eigenlijk nooit dit soort dingen en reageert prima op een 'nee' of 'euh euh' als ze wil gaan jagen. Nu lette ik dus niet op en komt ze tot mijn verrassing ineens met een kuiken. Geen idee of het kuiken al iets mankeerde, want eerder zag ik tot mijn verrassing dat kuikens al heel vroeg mee kunnen fladderen over sloten heen. Weg van enge hondenbekken. Deze dus niet.

Later presteert Ziva het óók nog om door de kleefbolletjes te rennen (zoals zo vaak) en als absolute hulk er weer uit te komen. Dat kostte me dus dáár een kwartier en thuis ook nog veel tijd om alles er weer uit te peuteren en te kammen.
Raar beest. Ben benieuwd wat ze nog meer in petto heeft voor me.
Antwoorden: 4 reacties
Het lijkt goed afgelopen te zijn:-) Het betreft toch geen nazaat van de mooie man??
Gepost door guus op 09/07/2010 04:45 PM
Leuk zeg, die verhalen namens jou en namens Ziva!!! Het is te hopen dat het jong weer door mams gevonden is....
Gepost door Nel op 09/07/2010 06:52 PM
als een pup je niet met onverwachte dingen confronteert, dan is er volgens mij iets mis met die pup. Zo te zien op je blog is er met dit puppie niks mis, ben benieuwd naar de volgende verrassende daden
Gepost door anneke op 10/07/2010 08:18 PM
Ik kan me de schrik erg goed voorstellen. Goed dat Ziva de prooi wel afgeeft en bereid is aan te wijzen waar ze die heeft gevonden.
Gepost door Jeanne op 14/07/2010 09:13 PM
|