|
[terug naar: "weer warrum"] [Archives: juli 2010] [verder naar: "vogels kijken 10"]
20 juli 2010 bericht in archief : "woef"
woef
Woeffie is nog steeds hier. Gisteren alweer 10 weken. De tijd gaat zo ontzettend snel! Inmiddels is ze hier dus zelfs al loops geworden (nog een week te gaan) en heeft ze al bij mijn zus een dagje gelogeerd. Het is wel gek zo weer een hond in huis. Heel gezellig, maar ook heel veel werk. Tot nu toe heb ik nog geen last van haar (gelukkig). Het haar is heel anders dan dat van Beer, maar dikke kans dat de allergie gewoon opbouwt zoals dat meestal gebeurt. Maar wie weet gaat het nog een tijdje goed. Ze slaapt beneden en ik was en dweil me rot.
Het wandelen is erg leuk maar wel zwaar. Hoewel, wat is zwaar. Op zich is beweging goed natuurlijk, alleen een beetje vervelend dat ik daarbij enigszins uit elkaar val. Op zich wel een hele verbetering ten opzichte van eerder, want vanaf 2003 ging het qua beweging bergafwaarts. Niet alleen was ik zo allergisch voor Beertje als de pest, ook kon ik hem nauwelijks meer zelf uitlaten en deed S. dat vooral. Maar goed, door keihard werken en oefenen lijkt dat op zich beter te gaan, al is het soms moeilijk om positief te blijven met alle 'makken' en pijnen. Inmiddels heb ik om mijn rechter knie een brace en dat loopt wel aardig, maar zit niet lekker. Ik draag ook al steunkousen dus met dit warme weer is dat allemaal niet echt optimaal. Zo lijk ik wel een monument met alle steigerbouw en hulpmiddelen om me op de been te houden. Maar ja, monumenten zijn er om te koesteren, anders zouden ze wel gesloopt worden. Dus ik blijf mijn best maar doen met oefeningen en kracht van positief denken. 'Kan niet' staat eigenlijk nergens in mijn woordenboek.
Zo scharrelen we dan maar samen door het natuurgebied hier en geniet ik van alle vogels en dieren om me heen. De koeien staan weer in het veld en dat levert mooie beelden op. Hollandse weilanden vol met zwart-witte of rood-witte koeien. Overal vogels. Vanmorgen vlogen er maar liefst drie groene spechten voor me uit. Ik was heel verrast. Een paar weken geleden zag ik twee ijvogeltjes. Eentje hoorde ik eerder dan ik hem zag, want die beestjes zijn net blauwe schichtjes zo snel in de vlucht. Twee grutto's verdedigden laatst hun nestje dat ergens verborgen zit en overal zijn jonge fazantenkuikens te zien en te horen. Gisteren wandelde ik door de weilanden en stonden er twee ooievaars vlakbij.
Genoeg te zien en te beleven dus. Jammer genoeg heb ik niet vaak een camera bij me, dus alle beelden staan op de harde schijf in mijn hoofd. Misschien komt er binnenkort een 'meeneembare' bridge camera, van een bon die ik nog kan besteden van een kerstkado. Heb wel wat op het oog, maar ik moet me er nog wat beter in verdiepen.
Wordt dus vervolgd en wie weet kan ik dan meer plaatjes posten van de wandelingen met woeffie. Want zo lang het allemaal goed blijft gaan, geniet ik met volle teugen. Wat de toekomst zal brengen, weet gelukkig niemand, ook ik niet. Voorwaarts mars dan maar!
Antwoorden: 3 reacties
Blijf genieten van al het mooie en positieve in het leven. Jij kunt dat. Veel heel gezonde mensen missen die kunst.
Gepost door guus op 20/07/2010 12:01 PM
Bij zo`n reactie kan ik me alleen maar bij aansluiten. Blijf genieten en probeer er in moeilijke situaties het beste van te maken. Makkelijker gezegd als gedaan natuurlijk, ook al heb je al vaak laten zien dat jij doorzet!
Gepost door Jannie op 20/07/2010 05:17 PM
ik geniet van je verhalen, over Woeffie en de vogels (en over jou)
Gepost door Jeanne op 21/07/2010 08:28 AM
|