zaterdag, 06 maart 2010
trombose
Jammer maar waar, ik heb wéér trombose. Die ellende begon al in 1990 toen ik voor het eerste een enorme trombose kreeg en een longembolie. Deze keer begrijp ik er helemaal niets van. Ik ben veel in beweging, rook niet en heb geen overgewicht. Maar het is toch gebeurd en ik voel me ontzettend in de steek gelaten door mijn eigen lichaam waar ik - naar beste weten - goed voor ben. Het begon allemaal al 2 weken geleden toen ik - na het dragen van nieuwe schoenen - pijn kreeg aan de buitenkant van de linker enkel. Er vormde zich ook een bult die goed te voelen was. Ik kon eigenlijk mijn been niet naar beneden houden, maar het dragen van een compressie kous (de zwaarste klasse 3 dus) hielp wel wat. Ik dacht eerlijk gezegd eigenlijk vrij snel aan iets met de vaten, maar dat blijf je toch lekker wegduwen omdat het gewoon niet te geloven zou zijn! Het leek soms even wat beter te gaan om vervolgens weer keihard terug te komen. Pijnstillers hielpen redelijk goed, dus tsja dat duw je maar weer door. Toen de pijn zich ging verplaatsen en ook naar de achterzijde van de knie ging, wist ik eigenlijk wel hoe laat het was. Afgelopen donderdag dus toch maar in alle vroegte gebeld en diezelfde middag nog werd een echo gemaakt en een d-dimeer geprikt. Op de echo was op meerdere plekken een trombus te zien. Ik was verbijsterd en keek verwilderd naar het scherm. Op die plaatsen heb ik nooit eerder problemen gehad, want bij mij was het (helaas) altijd in de bekkenvenen raak (waardoor ik nu nog steeds last heb van dat been). Omdat ik natuurlijk idioot veel collateralen (nieuw gevormde vaatjes die het lichaam zelf aanmaakt als afvoer) heb in het been, kan er heel wat gebeuren voordat het been echt erg dik wordt.
Het is onwijs klote. Op één of andere manier moet ik nu dit snel vergeten. Natuurlijk ga ik dóór zoals ik deed en doe, maar ik ben gewoon verbijsterd (en boos) dat dit gebeurd is en mijn lichaam me zó in de steek laat. Hoe ik dit proces moet stoppen is mij niet duidelijk eerlijk gezegd. Het blijft maar doorgaan.

In ieder geval is het mooi weer. Gisteren kreeg ik mooie plantjes die ik lekker in de hangbakken bij de voordeur ga zetten vandaag. Ik hoop dat ze de koude overleven maar ik wil gewoon nú tegen iets vrolijks aankijken als ik naar de voordeur loop. De tuin schiet al flink op en zal maandag dan (eindelijk) klaar zijn (hoop ik). Laat het zonnetje nu maar komen, des te sneller kan ik dit allemaal weer ergens een plekje geven en achter me laten.
gepost door Max op
09:55 AM
woensdag, 03 maart 2010
dames trio
Vanmorgen wil ik een foto maken van de tuin en ik zie ineens 2 vrouwtjes smikkelen. Vandaag gelukkig volle bakken, dus hun komst wordt beloond. Als ik sta te genieten, komt nummer 3 over de schutting aangevlogen. Althans, mevrouw gaat eerst lekker rustig op de schutting zitten, alvorens verder af te zakken naar de tuin. Nummer 1 zit dan net prinsheerlijk op de stapel stenen uit te buiken, en nummer 2 zit op de pergola te rusten. Al gauw zijn alle drie de dames weer aan het smikkelen. Na een poosje fladderen ze allemaal weer via de schutting de natuur in. Wat geweldig toch om ze zo vaak in de tuin te krijgen! Ik was al jaren verwend met mijn 'eigen' mooie man, maar nu zijn harem erbij is toch wel erg leuk. Ben erg benieuwd of ik nou nog kleintjes ga zien en wat er dan gebeurt, want die kunnen de tuin natuurlijk niet in.

de rest van het trio
gepost door Max op
09:34 AM
dinsdag, 02 maart 2010
mini grom
Wat een geweldig mooi weer is het ineens geworden. Gisteren ook al de hele dag mooi weer, maar toen zat ik de hele dag binnen opgesloten helaas. Maar vandaag had ik aan het einde van de dag wél even tijd om naar buiten te gaan en dat heb ik dan maar gedaan. en het was genieten! Het baby leeuwtje dat in Blijdorp geboren is in 2009, is nu een weekje buiten en groeit als kool. Ik had haar nog niet eerder gezien en besloot dus dát dan maar te gaan doen vandaag. Wat een schatje. Ik heb eerst een uur zitten wachten totdat ze uitgeslapen was, en daarna was het genieten van rollebollen met moeder, te dicht bij het water komen en allerlei andere gekke dingen. De achtergrond is vréselijk in Blijdorp dus ik was érg blij met deze foto: zonnetje op de jonge leeuw en moeder als vage achtergrond. is het geen schatje?
gepost door Max op
05:20 PM