vrijdag, 02 maart 2012
kaakchirurg - 2 -
Vanmorgen eerst een taart gebakken voor mijn zus en haar vriend die me zouden brengen vandaag. Om 8 uur stond de taart in de oven en al snel rook het hele huis heerlijk naar taart! Daarna wat verblijfsnaaldjes in mijn oor en wang ingebracht. Je weet immers maar nooit of dat iets doet. Om 10.30 was mijn zus hier en om 11.15 zaten we braaf in de wachtkamer van de kaakchirurg. Er zaten nog twee jonge meiden met hun moeder. Ook allemaal zenuwachtig en giebelig. Helaas liep de goede man enorm uit en pas tegen 12 uur was ik aan de beurt. De twee meiden waren toen al geweest. Voordat ik aan de beurt was, is al een foto gemaakt. Ik vond vooral het idee van de verdoving een beetje 'eng'. Gek genoeg ben ik normaal wel een held maar er is inmiddels al zoveel gebeurd, dat het op een gegeven moment gewoon genoeg is blijkbaar.
Gelukkig was de kaakchirurg een enorm aardige en rustige man. Hij viel af en toe in als anderen met vakantie waren, en had dus geen maatschap of ziekenhuis stress. Dat scheelt een hoop, want die man zat daar duidelijk heerlijk te hobby-en en iets te doen dat hij erg leuk vond. Prettig dus voor de patient!
Rond 12 uur zat ik ineens in een rode stoel en kreeg ik te horen dat het wel logisch was dat ik pijn had gehad. Ik ben dus nu vol goede hoop dat we inderdaad de schuldige hebben gevonden die me 2 maanden pijn in mijn bek heeft gegeven. Dat zou erg fijn zijn! De verdoving viel me heel erg mee, hoewel ik eerlijk moet zeggen dat ik flink wat dentinox op mijn tandvlees en gehemelte had gesmeerd van te voren. Daarna was ik iets te vlug aan de beurt voor de eigenlijke ingreep. Eigen schuld, want ik had moeten zeggen dat ik wat langer tijd nodig had voordat verdoving werkt vanwege de EDS. Al snel zat ik dus in een andere stoel met een lap over me heen en met een hele aardige assistente die me uitlegde wat ze gingen doen. De ingreep was wel even (erg) pijnlijk, maar dat was daarna ook weer snel weg. Wat eruit kwam zag er niet al te best uit. Achterlijk natuurlijk dat dit dus niet eerder gebeurd is. Daarna een gaasje met een speciaal spul erin vanwege mijn antistolling en daar bijt ik nu nog steeds op. In de auto ging de verdoving eindelijk werken en dat werkt nu ook nog door. Het enige vervelende is het bloed dat een beetje uit het gaasje druppelt (met speeksel) want daar word je een beetje misselijk van.
Maar alles gaat over voordat ik een jongetje ben! Voorlopig gaat het prima. Ik heb wel onwijs trek inmiddels, zeker ook door de geuren van de lekkere taart. Ben benieuwd of ik nog pijn ga krijgen, maar dat zie ik dan wel weer. In ieder geval is het achter de rug en is een grote stoorzender uit mijn lichaam verdwenen. Dat is vast heel erg fijn.
gepost door Max op
01:41 PM
donderdag, 01 maart 2012
kaakchirurg
Gisteren zat ik (weer) bij de tandarts, morgen mag ik gezellig naar de kaakchirurg om mijn verstandskies eruit te laten bikken. Gezellig en ik heb reuze zin. Aan de andere kant... als dat het probleem oplost en als daarna de pijn die ik nu al ruim 2 maanden (af en aan) heb daarmee verdwijnt, is het zeker de moeite waard. Maar ik kijk er niet naar uit. Om 11.15 ben ik aan de beurt. Ik hoop dus maar dat het allemaal voorspoedig verloopt en dat ik weinig last heb. De tandarts vertelde me dat het niet te voorspellen is. Ondanks de enorme wortel die deze kies heeft, kan het meevallen of tegenvallen. Dat kon hij niet zo zeggen. Ik heb braaf Arnica genomen vandaag, in de diepvries liggen koudekompressen klaar en ik heb een zakje rietjes. Verder wacht ik het wel af. Wordt vervolgd....
gepost door Max op
08:27 PM