|
[terug naar: "woef"] [Archives: september 2013] [verder naar: "nieuw bed 2"]
19 september 2013 bericht in archief : "het project 30.08"
het project 30.08
Veel te lang geleden alweer dat ik wat schreef, maar de tijd gaat zo idioot snel en er is van alles gebeurd in de tussentijd. Vanwege het archief en later kunnen terugzoeken maar allemaal in aparte postjes.
De vorige keer dat ik schreef, had ik net mijn kleine cameraatje gekocht. Daar heb ik inmiddels al lekker mee kunnen spelen en ik heb regelmatig het gevalletje bij me. Daarover later meer, want ik vermoed dat ik deze camera de komende weken wel vaak gebruik. Ik ben dan namelijk in de UK.
Ik schreef toen ook dat ik al een tijdje met een project bezig was, maar dat ik daar nog weinig over kon schrijven. Inmiddels kan dat wel, want 30 augustus ligt alweer even achter ons. Op die datum waren mijn ouders namelijk 50 jaar getrouwd. Ik vond dat een hele bijzondere dag, want was het niet vorig jaar pas dat mijn moeder een verkeerde diagnose kreeg! Als dat werkelijkheid was geweest, dan hadden we dit jaar helemaal geen huwelijksdag kunnen vieren, en dus werd deze dag me extra dierbaar.
Iedere 5 jaar organiseren mijn zus en ik iets. Meestal krijgen mijn ouders ook een foto van ons samen, en zo ook dit jaar. Dit was snel geregeld, want begin juli was dit al gepland en klaar. De dag zelf had ik al in mei geregeld, want dit jaar zou geen stress gebeuren worden en dus pakte ik alles anders aan. Tot zo ver klopte mijn planning ook. Alle workshops en leuke dingen waren keurig op tijd geregeld.
Toen ik half juni terug kwam uit de UK, besloot ik ook direct aan het '5 jaar boekje' te beginnen. Een boekje met foto's van de afgelopen 5 jaar met vragen. Soort geheugen training, waar mijn ouders het keer op keer nog prima van af brengen.
Maar terwijl ik dit aan het doen was, bedacht ik dat het misschien wel leuk zou zijn om van de afgelopen 50 jaar foto's te verzamelen en in een boek te doen.
Zo gezegd zo gedaan. Het idee was nog niet helemaal helder, maar gelukkig gingen mijn ouders een weekje weg, en zo vertrok ik op 2 juli naar hun huis om uit de fotoboeken 'wat foto's' te scannen. In de kaast stonden.... ongeveer 80 fotoboeken. Keurig op rij en op jaar. Niet getreurd, eerst maar eens beginnen met hun trouwdag en al snel zat ik met een vast stramien te scannen en op te slaan. In rap tempo had ik 40 foto's bij elkaar. Hum... ongeveer 2 uur per jaar blijkbaar maar ik ging gewoon door en de hele middag en avond zat ik te scannen en op te slaan. Foto's uitzoeken, sticker in het boek, scannen, ondertussen de gescande foto's weer terug in het boek en zo verder. Uren later had ik al heel wat foto's en kreeg ik er lol in. Ik keek eens achter me naar de rij boeken.

Gewoon doorgaan dan maar en de volgende ochtend begon ik alweer vroeg. Scannen, scannen en scannen. Veel opstaan en rekken en strekken want zitten is niet mijn ding helaas. Ondertussen op gezette tijden even wandelen met de hond vanwege de rug, maar ik dacht nog naïef dat ik het klusje wel even zou kunnen klaren.

Toen werd het vrijdag avond. Ik was al een heel eind op weg maar het weekend moest ik echt naar huis. Ik besloot dan maar een heel aantal jaren mee naar huis te nemen, zodat ik daar verder kon werken.

Maandagmiddag was ik daarmee klaar. Dat weekend had S. me ook kunnen helpen, en met 2 auto's reden we weer naar het huis van mijn ouders (240 km). Pfffff en verder ging het daar weer. Een extra scanner was rap opgezet en zo gingen we weer verder. Ik zou tot woensdag de tijd hebben, want dan zouden ze weer terug komen.
En ja! Woensdag was ik klaar met de jaren totdat het digitale tijdperk was begonnen. Die foto's had ik al van de PC van mijn vader gekopieerd dus daarmee kon ik ook aan de slag. Het was inmiddels dus 10 juli. Toen bleek dat de grootste klus moest komen. De foto's bewerken en zorgen dat alles in mappen op jaar zou komen. De beginjaren waren vreselijk qua kwaliteit van de foto's, en de 1980 foto's waren allemaal rood geworden in de boeken. Ik heb mijn eigen fotoboeken erbij gepakt en veel foto's werden opnieuw gescand. Ook kon ik nog leuke foto's aanvullen uit mijn eigen boeken dus het werd wel een volledig geheel.
Toen ik in 1988 was aangekomen, kon ik eindelijk beginnen met het eerste deel, want er konden 440 pagina's per boek gevuld worden en ik zou ongeveer rond de 3500 foto's totaal uitkomen (het werden er uiteindelijk iets meer dan 3.700). Het boek vullen en voorzien van teksten bleek ook geen eenvoudige klus maar uiteindelijk was de eerste band klaar voor verzending.

Helaas kwam dat beschadigd aan, maar werd keurig vervangen door een nieuw exemplaar. Leuk, want zo had ik dus al mijn eigen boek!
De klus was echter nog niet geklaard en hoewel ik enthousiast werd door het eerste deel, viel deel 2 me niet mee. Het was veel te veel allemaal, het duurde te lang en bovendien was het soms ook treurig. Ik had een foto in mijn hand van een afstudeerfeestje van mij waar iedereen op de foto al overleden was. Mijn eigen vrienden A. en J. waar ik ook op de site over schreef, al mijn tantes, mijn ouders buurvrouw etc. Ook kwam ik steeds vrienden en kennissen van mijn ouders tegen die inmiddels er al niet meer waren. Therapeutische bezigheid dus.
Maar op 29 juli om 23.30 was het laatste boek eindelijk klaar. Mijn verjaardag stond dus ook in het teken van de fotoboeken.

Mooi waren ze, maar nooit weer! Veel te grote klus, maar als je eenmaal zo ver bent, kan je niet opgeven natuurlijk.
Inmiddels hebben mijn ouders de boeken natuurlijk gekregen. Ik zal binnenkort alles wat gescand is nog een keer op hun computer zetten, want het is nooit weg, zo'n digitaal archief. Maar kunnen bladeren in een boek is toch wel super.
Ik was vorige winter ook begonnen met een eigen jaarboek, maar helaas had ik een aanbieder gekozen met te weinig pagina's per boek. Nu weet ik dus welk boek ik moet gebruiken en komende winter staat er dus zeker een boek op het programma om te maken!
|