|
[terug naar: "tonnetje rond"] [Archives: december 2009] [verder naar: "nog meer schattigheid"]
05 december 2009 bericht in archief : "van jonkies en weeën"
van jonkies en weeen
Vanmorgen weer op pad en het zonnetje scheen voorzichtig door de wolken heen. Het was niet eens zo slecht, al stond er een keiharde wind. Eerst maar eens kijken wat er allemaal aan nieuwe baby zeehonden was bijgekomen. Dat waren er toch wel een aantal en één van de zeehondenvrouwtjes die gisteren al redelijk ver leek te zijn, had ook een jong gekregen. Niet meer gisteren vóór 16 uur (laatste boot) blijkbaar, en ik was dus ook blij dat ik om 3 uur van het eiland was afgegaan en niet meer heb gewacht. Iemand anders die wel had gewacht, had voor niets staan wachten.
Een jong van 1 dag oud ziet er dus zo uit:

Toen ik eens rond had gekeken, zag ik ineens een vrouwtje met weeen. Ik ben daar bij gaan zitten en al snel kwam die fanatieke fotograaf ook bij me zitten. Na een uur waren de weeen weg en bleef het vrouwtje lekker verder slapen. Na nog een uur ging het regenen en gebeurde er nog steeds niets en na nóg een uur hield ik het alsnog voor gezien. Het was nat en koud en ik had geen zin om mijn spullen te verpesten. Maar ik ben ontzettend benieuwd of het vrouwtje alsnog geworpen heeft vanmiddag na mijn vertrek. Morgen zie ik die andere fotograaf weer, dus dan hoor ik het wel denk ik. Misschien toch te vroeg weggegaan, hoewel de serie die eventueel gemaakt had kunnen worden waarschijnlijk toch bagger was geweest vanwege het donkere weer en de regen.
Toen ik terugliep om alsnog het bootje van 1 uur te halen, bleek ik mijn lens hoes verloren te zijn onderweg en moest ik alsnog door het rulle zand terug. Ik bleek dus al die tijd met onbeschermde lens gelopen te hebben. Al snel zag ik de hoes over en door het zand rollen, opgeblazen en voortgeblazen door de wind. Ik scheld niet snel, maar ik liep echt scheldend terug over het zand door de regen en de wind. Hahaha hardop zelfs. Ben blij dat niemand me kon horen want ik was écht niet blij. Toen ik terug ploeterde zag ik dat het bootje er al lag en toen ik bij de kade kwam, voer het net weg van de kant. Ik stond perplex en vroeg me af of ze niet even hadden kunnen wachten..... Maar al snel bleek dat ze niet terug konden aan die kant van de haven door de wind en zag ik ze omkeren om me alsnog op te pikken aan de andere kant van de aanlegsteiger. Dat was aardig en hoewel ik door de hoge deinende golven bijna de boot in werd gelanceerd, was ik blij dat ik nog mee kon. Eind goed al goed, al vraag ik me nu nog steeds af of ze nou geworpen heeft of niet. Maar ja, je kunt niet altijd geluk hebben, het was wel erg leuk geweest. Nu eerst mijn apparatuur laten drogen want het ziet er allemaal niet uit en overa zit weer zand tussen, in en onder.
En het tonnetje van gisteren? Tsja, hier is ze vandaag weer en ze ziet er toch wat minder 'tonnerig' uit. Of niet? Wordt vervolgd....

Antwoorden: 2 reacties
Jammer van het weer:-( Toch nog een beetje geluk bij het terugvinden van de hoes:-) Nu op de buik liggend ziet ze er best nog welgedaan uit:-)
Gepost door guus op 05/12/2009 05:08 PM
dat was weer een ervaring rijker en een (halve) illusie armer. maar toch weer heel mooie foto's.
Gepost door mep op 06/12/2009 10:36 AM
|